پس از مرگ یکی از سناتورهای ایالات متحده، جفرسون اسمیت آرمان‌گرا به عنوان جانشین او در واشنگتن منصوب می‌شود. این سناتور جدید ساده‌دل و جدی، خیلی زود خود را در حال مبارزه با فساد سیاسی می‌بیند.

محکوم ون داف یک فرار بزرگ از زندان را طراحی می‌کند؛ شش بازمانده در یک معدن متروکه در نزدیکی زندان پنهان می‌شوند و سپس سفری طولانی و خطرناک را با پای پیاده، ماشین، قطار و کامیون آغاز می‌کنند تا غنائم بانکی داف را پس بگیرند. در طول مسیر، همان‌طور که با زندگی مردم عادی برخورد می‌کنند، هر کدام با سرنوشت خود روبه‌رو می‌شوند.

زنی در دوران تب طلا، چهار دختر زیبای خود را به آلاسکا می‌برد تا ثروت و آینده خود را پیدا کنند.

کلی فلچر، افسر سابق کنفدراسیون، وقتی پدرش قاضی فلچر او را برای ماموریتی به ال پاسوی تگزاس می‌فرستد تا امضای قاضی جفرز را روی یک سند قانونی بگیرد، از فرصت دیدار دوباره با معشوقه سابقش سوزان جفرز استقبال می‌کند. او پس از رسیدن متوجه می‌شود که قاضی جفرز به یک دائم‌الخمر و مایه خنده شهر تبدیل شده و گوش‌به‌فرمان یک ثروتمند محلی به نام برت دانر و مزدور او، کلانتر لافارژ است. درست زمانی که کلی شروع به حل مشکلات شهر می‌کند، وقایعی رخ می‌دهد که او را مجبور می‌کند سیستم قانونی را رها کرده و در عوض تاکتیک‌های مرگبار یک انتقام‌جوی شخصی را در پیش بگیرد.

در دوران جنگ جهانی دوم، کمبود شدید مسکن در همه‌جا به چشم می‌خورد؛ به ویژه در واشینگتن دی.سی. جایی که کانی میلیگان آپارتمانی را اجاره کرده است. کانی که این کار را وظیفه میهن‌پرستانه خود می‌داند، تصمیم می‌گیرد نیمی از آپارتمانش را اجاره دهد و کاملاً انتظار یک مستأجر زن مناسب را دارد. اما در عوض، بنجامین دینگل میانسال و بازیگوش نصیبش می‌شود. دینگل با چرب‌زبانی او را راضی می‌کند تا خانه را به او اجاره دهد و سپس بلافاصله نیمی از سهم خود را به جو کارتر جوان و جسور اجاره می‌دهد؛ موقعیتی که بستری عالی برای کمدی و رمانس ایجاد می‌کند.

استن و اولی، کارگران اصطبل، از یک اسب اصیل به نام «پسر آبی» مراقبت می‌کنند. اما وقتی می‌شنوند دو مرد درباره پاداش ۵۰۰۰ دلاری برای بازگرداندن «پسر آبی» دزدیده‌شده صحبت می‌کنند، متوجه نمی‌شوند که منظور آن‌ها یک تابلوی نقاشی است، نه اسب. آن‌ها اسب را به خانه مالک می‌برند تا پاداش را بگیرند. مالک به آن‌ها دستور می‌دهد «پسر آبی» را روی پیانو بگذارند و اولی توضیح می‌دهد: «این میلیونرها عجیب و غریب هستند.»